نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت

                           که جانم در جوانی سوخــت ای جانم به قربانت

 تحمــل گفتــی و من هم که کـردم سال ها اما

                            چه قدر آخــر تحــمـل بلکه یادت رفتــــه پیمانت

چو بلبــــل نغمه خوانم تا تو چون گل پاکدامانی

               حذر از خار دامن گیـــــر کن ، دستم به دامانت

_{در آن نـفـــس که بمـیـــــرم در آرزوی تـو باشم}

_{بدان امیـــد دهم جان که خـاک کـوی تو باشم}

_{به وقـــت صبـح قـیـامـت که ســر ز خـاک برآرم}

_{به گفتگــوی تو خیــزم به جستـجوی تو باشم}

_{به مجـمــعی که درآیـنــــد شاهــــدان دو عالم}

_{نظــر به ســـوی تـو دارم غـلام روی تـو باشـم}

_{به خـوابـگـاه عـدم گـر هــــزار سـال بخـســبم}

_{ز خـواب عاقـبــت آگـه به بـوی مـوی تـو باشم}

_{حـدیــث روضــه نگـویـم گــل بهــشـــت نبــویم}

_{جـمـال حــور نجـویـم دوان به ســوی تو باشم}

_{می بهـشــت ننوشـم ز دسـت ساقی رضـوان}

_{مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم}

_{لب دريا، سحر گاهان و باران،}

_{هوا، رنگ غم چشم انتظاران،}

_{نمي پيچد صداي گرم خورشيد،}

_{نمي تابد چراغ چشم ياران !}